De borstelkop van de tandenborstel probeert men tegenwoordig zo te maken dat het makkelijker is de gebieden achter
in de mond te bereiken. Daarnaast probeert men door de borstelkop, de stand van de kop en de richting
en hoeveelheid van de borstelharen te veranderen, een verhoogde plaqueverwijderingscapaciteit te bereiken.
Ook zijn de buitenste borstelharen regelmatig langer dan de binnenste borstelharen of staan de tufts in
verschillende richtingen gerangschikt.
De keuze voor een steelvorm, lengte en dergelijke is met name afhankelijk van het individu en is niet
direct van invloed op het poetsresultaat. Veel borstels hebben een steel die niet geheel recht is. De motivatie
hiervoor is het verbeteren van de grip of het beter bereikbaar maken van bepaalde gebieden in de mondholte.
Er is ook een grote variatie in de borstelharen te ontdekken; de hardheid van de haren, de afstand tussen
de verschillende tufts (bosjes haren) en het wel of niet afgerond zijn van de borstelharen.
De fabrikanten maken een combinatie van hun eigen
ideeën en wensen. Hun eigen idee combineren zij
met de wensen van de consument en de professie. Daaruit
komt dan een borsteltype waaraan een bepaalde visie
wordt gekoppeld, in de hoop de professie en de consument
te overtuigen van de superioriteit van hún
tandenborstel.
De rol van de tandenborstel is uiteraard het adequaat
en a-traumatisch verwijderen van de plaque op de vestibulaire
en linguale vlakken van de elementen. Echter de rol
van de tandenborstel als middel om fluoride door de
mond te verspreiden is net zo belangrijk. De tandenborstel
is bij het gebruik van fluoridetandpasta hét
transportmiddel voor fluoride in de mondholte. De
patiënt zou op de hoogte gesteld moeten worden
van beide functies. |